Weblog.in.th

พลิกหน้าปกนิตยสารปืนยอดนิยมเปิดผ่านไปไม่กี่หน้าก็จะพบโฆษณาสองหน้าเต็ม สี่สี พาดหัว "โครงการจัดหาอาวุธปืนกรมการปกครอง (ระยะที่ ...)" พร้อมระบุผู้มีสิทธิซื้อได้เเก่

"ข้าราชการพนักงานรัฐวิสาหกิจสังกัดกระทรวงมหาดไทย สมาชิกอาศาสมัครรักษาดินเเดน ครู สมาชิกองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น กทม. กรมทางหลวง ข้าราชการทหาร-ตำรวจ กระทรวงเกษตรเเละสหกรณ์ กระทรวงสาธารณสุข กระทรวงยุติธรรม กรมราชทัณฑ์ เเละส่วนราชการที่ขอเข้าร่วมโครงการกรณีพิเศษในการใช้อาวุธปืน"

ปิดท้าย "ข้าราชการที่ปฏิบัติหน้าที่ในจังหวัดชายเเดนใต้ทุกส่วนราชการ สิทธิพิเศษรับอาวุธปืนได้รวดเร็ว"

จากนั้นเป็นรายการอาวุธปืนยอดนิยม ราคาถูกกว่าราคาท้องตลาดเกือบครึ่ง เเละเบอร์โทรศัพท์ติดต่อสอบถาม เเละที่อยู่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

... ยินดีต้อนรับสู่โครงการปืนบ้านหม้อ ต้องการทราบข้อมูล กด 1 ต้องการทราบรุ่นอาวุธปืนที่จำหน่าย กด 2 ต้องการทราบผลการสั่งซื้อ กด 3 ...

โครงการปืนสวัสดิการ ปืนบ้านหม้อ หรือปืนโครงการฯ ที่จัดหาอาวุธปืนราคาพิเศษให้ข้า ราชการเเละพนักงานรัฐวิสาหกิจ เเละข้าราชการชายเเดนใต้ เป็นเรื่องที่พูดกันเเพร่หลายในเว็บบอร์ดคนรักปืนต่างๆ เเละเว็บบอร์ดสำนักอำนวยการกองอาสารักษาดินเเดน ไม่ว่าจะเป็น ปืนโครงการรุ่นนี้มาหรือยัง เลขที่สัญญา xxxxxxx ยังไม่ได้รับของเลย การตั้งคำถามถึงความรวดเร็ว สะดวก โปร่งใส กระทู้ตั้งคำถามเรื่องการขอใบอนุญาตซื้อ ครอบครอง หรือพกพา เเละอื่นๆ

แนวโน้มการที่ข้าราชการที่ปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่จังหวัดชายเเดนภาคใต้จะซื้ออาวุธปืนด้วยงบประมาณส่วนตัว น่าจะเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ฉุดยอดการนำเข้าอาวุธปืนปีนี้ให้พุ่งสูงขึ้นทะลุเเสนกระบอก ส่วนข้าราชการจะขอกู้ ขอผ่อนโดยอาศัยสวัสดิการเช่นผ่อนกับสหกรณ์ออมทรัพย์ หรือหักจากเงินเดือน ก็เเล้วเเต่ความคิดสร้างสรรค์ที่จะหมุนเงินมาผ่อนปืนสักกระบอกสองกระบอกเพื่อให้อุ่นใจ ก็เเล้วเเต่กำลังทรัพย์ของเเต่ละคน ในเมื่อสถานการณืไม่ดีขึ้นเเละข้าราชการมองว่าตนเองเป็นกลุ่มเสี่ยง การเรียกร้องให้ได้รับสวัสดิการด้านการป้องกันตนเองก็เหมือนจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดเท่าที่รัฐคิดได้ในขณะนี้

จากบทความ ปืน’ กลางไฟใต้ เครื่องมือสร้าง ‘สันติภาพ’ หรือ ‘สงครามกลางเมือง’ ซึ่งสัมภาษณ์อดีตเจ้าของร้านปืน ผู้สะท้อนให้เห็นระบบปืนสวัสดิการ ท่ามกลางปัญหาความไม่สงบในจังหวัดชายเเดนใต้ว่า

"แต่การนำเข้าอาวุธปืนตามโควต้าของร้านปืน ยังไม่เท่ากับ “ปืนสวัสดิการ” ที่กระทรวงมหาดไทยสั่งตรงเข้ามา ที่เขาระบุว่ามากกว่าจำนวนโควต้าทั้งหมดที่ร้านปืนทุกร้านรวมกัน โดยเฉพาะหลังจากปัญหาความไม่สงบในภาคใต้ทวีความรุนแรงขึ้น ปืนสวัสดิการโดยการอนุมัติของกระทรวงมหาดไทยถูกสั่งตรงเข้ามาเป็นจำนวนมากและเป็นระลอกๆ เพื่อเป็นขวัญกำลังใจให้กับข้าราชการในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ การสั่งนำเข้าก็ต้องสั่งผ่าน “เอเย่นส์” อีกทอดหนึ่ง

เรื่องปริมาณปืนในประเทศไทย อดีตเจ้าของร้านปืนรายดังกล่าวให้ความเห็นว่า เป็นเรื่องของ Demand และ Supply ตามหลักเศรษฐศาสตร์ เมื่อมีความต้องการใช้เกิดขึ้น การนำเข้าก็เพิ่มขึ้น แต่ก็ยังมีความเหลื่อมล้ำค่อนข้างสูง เพราะเมื่อเปรียบเทียบจำนวนปืนกับความต้องการในปัจจุบันแล้ว ปริมาณปืนจึงมีอยู่น้อยมาก

“ยิ่งเกิดสถานการณ์ความไม่สงบในภาคใต้ คนยิ่งต้องการซื้อปืนมาก ปืนที่มีอยู่น้อยก็ถูกปรับราคาขึ้นสูงลิ่ว คนที่ได้รับประโยชน์เต็มๆ คือเจ้าของร้านขายปืนต่างๆ นั่นเอง” เขากล่าว

เขาระบุว่า ปืนสั้นบางยี่ห้อ ราคาจริงขณะนำเข้าเมื่อบวกภาษีแล้วอยู่ที่ประมาณ 20,000 บาทแต่ราคาขายอยู่ที่ 60,000 บาท กำไรที่ร้านปืนได้ จึงมากกว่าราคาจริงถึง 2 เท่าตัว เท่ากับเป็นการเอารัดเอาเปรียบประชาชน"

สรุปว่า ระหว่างที่รัฐยังไม่สามารถเเก้ปัญหาไฟใต้ได้ ข้าราชการก็ต้องควักกระเป๋าสั่งซื้อปืนสวัสดิการ หรือปืนโครงการ ราคาถูกมาป้องกันตัวไว้ก่อน ขนาดทหาร ตำรวจ เจ้าหน้าที่ อ.ส. ทหราพราน พกปืน ปฏิบัติหน้าที่ยังตายกันราวกับใบไม้ร่วง เเล้วข้าราชการที่ไม่ได้เชี่ยวชาญการรบราฆ่าฟันจะทำอย่างไร ถ้าไม่รีบไปคว้าปืนโครงการมาสักกระบอก ถึงไม่ได้คิดจะเอามายิงใคร เเต่เผื่อๆ ไว้ก่อนก็ยังดี

ก่อนจะถึงวันนั้น ระหว่างที่รัฐยังไม่สามารถเเก้ปัญหาไฟใต้ได้ ไม่รู้ว่าปืนโครงการจะมียอดสั่งซื้อไปกี่กระบอก

หรือรัฐปล่อยความมั่นคงลอยตัว?

ภาพสะท้อนของการระดมสั่งซื้ออาวุธปืนทั้งสั้นเเละยาวเข้ามาในประเทศไทย เเละการทำตลาดอาวุธปืนเพื่อตอบสนองความวิตกกังวลด้านความมั่นคงปลอดภัยทางภาคใต้ ท่ามกลางการคลำทางเเก้ไขปัญหาในภาคใต้ของรัฐ ที่ยังไม่รู้ว่าจะเดินไปทางไหน ทำให้ประชาชนเเละข้าราชการ ซึ่งเผชิญหน้ากับความกลัวเเละกระเเสข่าวทั้งฆ่าสะเปะสะปะ หรือพุ่งเป้าเจ้าหน้าที่ของรัฐ ทุกคนต้องเเสวงหาความมั่นคงเอาเอง เเม้จะมีเจ้าหน้าที่ทหาร ตำรวจ อาสาสมัครรักษาดินเเดน เเละทหารพรานทั้งจากส่วนกลางเเละในพื้นที่เข้าประจำการเป็นจำนวนหนึ่ง เเละมีการเเถลงข่าวโครงการเเละนโยบายเพื่อลดความร้อนเเรงของไฟใต้ เเต่ดูเหมือนความพยายามของรัฐจะไม่ได้ทำให้ข้าราชการในพื้นที่รู้สึกมั่นคงปลอดภัยขึ้น

เมื่อนโยบายยังไม่ให้ผล เมื่อนั้นภาระในการปกป้องตนเองก็จะกลับสู่ยุคสภาพเกือบธรรมชาติ ใครมีอาวุธดี ยิงปืนเเม่น ย่อมได้เปรียบ เเต่ละคนมีหน้าที่ระเเวดระวังความปลอดภัยของตนเอง จะหวังพึ่งกลไกของรัฐอย่างเดียวไม่ทันการณ์เเละไม่เพียงพอเสียเเล้ว รัฐช่วยได้เพียงเเค่สนับสนุนปืนยาวให้ชุดรักษาความปลอดภัยหมู่บ้าน เเละหาปืนโครงการราคาถูกกว่าท้องตลาดให้ข้าราชการ

พื้นที่ภาคใต้จึงเป็นพื้นที่ที่รัฐตัดสินใจ แปรรูปพันธะที่รัฐพึงจะปกป้องความปลอดภัย โดยการสร้างนโยบายที่เพื่อให้เกิดความมั่นคงอย่างยั่งยืน การเเก้ปัญหาที่รากเหง้า (จากการวิจัยนั้นมีหลายเหง้า รัฐจึงต้องค่อยๆ คลำทางไป) ให้เป็นของประชาชนเเต่ละคนที่จะติดอาวุธมาปกป้องตนเอง เเละในทางเดียวกันก็ปกป้องผืนเเผ่นดินของรัฐไปด้วย  

หลังจากโครงการเเปรรูปรัฐวิสาหกิจให้เป็นของเอกชน การปล่อยสินค้าลอยตัวเพราะอั้นไม่ไหว รัฐก็ปล่อยประเด็นความมั่นคงปลอดภัยของคนในพื้นที่ ให้เป็นหน้าที่ของเเต่ละคนที่จะดุเเลตนเอง ครอบครัว เเละชุมชน ในนามโครงการป้องกันตนเองดังที่เคยใช้มาเเล้วในยุคต่อสู้คอมมิวนิสต์

ตอนนี้ดูเหมือนไม่มีนโยบายไหนที่จะเยียวยาไฟใต้ได้นอกจากนโยบายขอไปที เเละนโยบายเฉพาะหน้า เเบละนโยบายเหล่านั้นยังไม่สร้างความรู้สึกปลอดภัยเเก่คนในพื้นที่อย่างเเท้จริง  

ดังนั้นรัฐจึงหาปืนราคาถูกให้คนที่พอมีเงินจ่าย หาปืนฟรีให้คนที่ไม่มีเงินจ่าย เเต่ต้องการป้องกันตนเองเเละชุมชน เเล้วพูดเเบบชื่อหนังสือทนายสมชายว่า "ไปต่อเองนะ"